1Waterfrontpark Grotta Natuur
Vlak, deels beschaduwd open terrein direct aan de zee, met ruimte om te lopen en lage antieke ruïnes om rond te struinen; de makkelijkst denkbare eerste stop na het reizen.
Vraag Griekse ouders waar ze met hun eigen kleintjes naartoe gaan en Naxos blijft terugkomen. De stranden aan de westkust zijn zandig, beschut en eindeloos ondiep, de havenboulevard loopt vlak van de stad rechtstreeks het zand op, en de taverna's zetten hun tafels zo dat een tweejarige kan graven terwijl de grote mensen hun lunch afmaken. Robin plande vijf dagen rond die geografie: twee echte stranddagen, de Portara in het gouden uur, één ochtend in de bergdorpen voor de ouders, zo getimed dat de rit terug het slaapje is, en diners op het uur dat de terrassen nog leeg zijn.
Vlak, deels beschaduwd open terrein direct aan de zee, met ruimte om te lopen en lage antieke ruïnes om rond te struinen; de makkelijkst denkbare eerste stop na het reizen.
De grote marmeren deuropening van de onvoltooide Apollotempel staat pal op het westen; loop de dam op en kijk hoe de zon er recht door zakt.
Eenvoudige taverna bij de haven waar kinderen echt welkom zijn, met eerlijke klassiekers uit Naxos: een makkelijk eerste diner.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Dwaal door de witgekalkte steegjes, deels met kinderwagen te doen, omhoog naar de 13e-eeuwse muren van de Kastro: koel, schaduwrijk en vol kleine verrassingen.
Een ondiep, kalm zandstrand op tien minuten lopen van Chora, perfect om te spetteren, en de lange vlakke boulevard terug is een kant-en-klare slaapwandeling.
Taverna aan het water, precies waar Chora 's avonds flaneert: goede gegrilde vis en een plek op de eerste rij voor de passeggiata.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Kleine familiedistilleerderij voor kitron in een 19e-eeuws huis, een korte en fascinerende blik op hoe de citronlikeur van Naxos wordt gemaakt.
Stil, autovrij plein in de schaduw van plataandbomen, een makkelijk stuk grond waar een kleintje los kan rennen terwijl jij even zit.
Taverna in het marmeren bergdorp met langzaam gegaarde streekgerechten zoals haan met pasta, de klassieke lange lunch van de regio.
De kronkelende bergweg omlaag vanuit Apeiranthos is mooi en wiegt zachtjes: grote kans dat je kleintje er het grootste deel van doorslaapt.
Een trage avond zonder programma na de lange dorpsdag, een ijsje van een kraampje aan de haven en vroeg naar bed.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Ondiep, zacht aflopend zandwater en een kalme baai, echt een van de beste stranden voor kleintjes op het eiland, met ligbedden en schaduw dichtbij.
Een lang, vlak, schaduwrijk pad langs de kustweg, getimed als de slaapwandeling terwijl de zeebries zijn werk doet.
Taverna in de oude marktstraat van Naxos-stad, bekend om eenvoudige gegrilde streekproducten: een ontspannen afsluiting van een stranddag.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Nog één keer ondiep en rustig zwemmen op het stadsstrand voordat je inpakt, hetzelfde kalme water en makkelijk om hier direct te vertrekken.
Een laatste ontspannen lunch met lokale klassiekers bij de haven voor je naar het vliegveld of de haven gaat.
Het eiland is de aardappelaristocratie van Griekenland; zelfs de frieten zijn een gebeurtenis, wat met een kleintje mateloos handig is.
Nootachtig, goudgeel en gemaakt van de melk uit de Tragea-valleien waar je op dag 3 door rijdt. Koop een punt in Halki; hij overleeft een strandtas voorbeeldig.
De likeur van citroenbladeren die alleen hier gemaakt wordt, te proeven bij precies de distilleerderij in dit plan. Strikt voor de ouders; je kleintje krijgt de limonadeversie van het verhaal.
's Ochtends te drogen gehangen, 's middags gegrild, dertig meter van de boot die hem ving opgegeten. Het theater alleen al houdt een tweejarige een heel volwassen gerecht bezig.
Ontbijt, toetje en omkoopmiddel, drie functies uit één schaaltje. Eilandyoghurt is dik genoeg om er een lepel in te laten staan.
Voor één dag wel: de ochtend naar Halki en Apeiranthos is een bergrit. Al het andere in dit plan doe je te voet of met een korte busrit langs de strandkust. Voor maar één of twee dagen huren werkt hier goed; vraag het autostoeltje bij het boeken aan met de leeftijd en het gewicht van je kind, want het is wettelijk verplicht in de auto en de voorraad op de eilanden is in juni beperkt.
De Griekse wet staat toe dat een kind onder de 3 zonder autostoeltje achterin een officiële taxi meerijdt, en eilandtaxi's hebben er vrijwel nooit een. Die vrijstelling dekt het ritje van de haven naar het hotel, maar voor iets langers is het vooraf aangevraagde huurstoeltje of je eigen reisstoeltje het comfortabele antwoord.
Meestal, op het toeristenuur: vraag om éhete karekláki en kom om 18:00, zolang de voorraad strekt. Strandtaverna's slaan de stoel soms helemaal over, omdat het zand drie meter verderop het werk beter doet. Bij twijfel: een stoffen reisstoeltje weegt niets.
Het is een keuze, en het keuzemoment op dag 1 bestaat zodat je die bewust maakt. De keukens hier gaan rond 18:00 open en de terrassen blijven tot negen uur leeg, dus alle andere diners gebruiken dat gouden lege uur. Die ene zitting van 20:00 na de Portara is het enige moment op echte Griekse tijden, en Griekse kleintjes zitten aan de tafel ernaast om te bewijzen dat het werkt.
Juni is de rustigste zomermaand, maar de droge noordenwind kan vanaf halverwege de maand opsteken. De regel die de locals gebruiken: ga op een winderige dag naar Agios Georgios, de baai bij de stad, het meest beschutte water van het eiland, en kies de ochtend, die is overal rustiger dan de middag. Beide stranddagen in dit plan volgen die regel al.
Aan de hand of op de arm wel, en het is het waard. De dam kan op een winderige avond opspattend water vangen en de lage heuvel onder de deuropening is oneffen marmer zonder leuningen, dus het is een draagmonument, geen vrij-rennenmonument. De foto met de deuropening om de zonsondergang vergeeft alle logistiek.
Naxos is misschien wel het best passende Griekse eiland voor een tweejarige, en dit plan gebruikt het precies zoals bedoeld: de twee meest beschutte, ondiepe stranden van het eiland dragen de middagen, de ene bergochtend komt terug als een autoslaapje, en op één uitzondering na zitten alle diners op het lege uur van 18:00, binnen een kinderwagenduw van bed. De eerlijke aantekeningen: de steegjes van de Kastro en de Portara-heuvel zijn draagzakmomenten in plaats van kinderwagenmomenten, dat ene diner om 20:00 is een bewuste smaakproef van Griekse tijden die je via het keuzemoment op dag 1 kunt omdraaien, en een paar middagen zijn met opzet niet ingepland, omdat het beste Naxos-uur voor een kleintje ongehaast in het water waden is, niet nog een punt op de lijst.
Huur de auto voor de Halki-dag en vraag bij het boeken een autostoeltje aan, want het stoeltje is wettelijk verplicht in de auto en de voorraad op het eiland is in juni beperkt. Voor het taxiritje van de haven staat de Griekse wet toe dat een kind onder de 3 zonder stoeltje achterin meerijdt, wat legaal maar erg basaal is; houd die ritten kort of neem een reisstoeltje mee.
Op het uur van 18:00 meestal wel: vraag om éhete karekláki zodra je gaat zitten. Strandtaverna's bieden misschien zand in plaats van een stoel, wat eerlijk gezegd beter werkt. Een opzetbaar stoffen kinderzitje in de strandtas lost alle resterende gevallen op.
Als het vermaak van de avond en als eregast, allebei tegelijk. Verwacht gratis watermeloen, een kelner die je kleintje meeneemt om de visvitrine te bewonderen, en nul afkeurende blikken als bedtijd over twee tavernastoelen plaatsvindt. Griekenland heeft geen kindvriendelijke restaurants; het heeft restaurants, en families zijn er het punt van.
De havenboulevard en het stuk naar Agios Georgios zijn vlak en makkelijk, en daar speelt dit plan zich af. De Kastro-wijk erboven bestaat uit marmeren treden: een draagzakochtend. De boulevard van Agia Anna is vlak; voor de dam en de heuvel van de Portara wil je je kleintje dragen.
De zee is 22 tot 24 graden, echt zwemwater voor kleintjes, en de twee stranden in dit plan zijn de rustigste van het eiland als de meltemi opsteekt. De zon is wat respect verdient: de UV is halverwege de ochtend al fel, dus het plan zwemt vroeg en laat, slaapt door de piek, en het UV-shirt en het hoedje gaan aan vóór het strand, niet na de rode wangen.
Naxos draait op families, Grieks en op bezoek, en een tweejarige is een paspoort. Yiayias zegenen de kinderwagen, winkeliers toveren een perzik tevoorschijn, en binnen de eerste dag noemt iemand je kind koúkla of leventis. Als een oma een zacht ftou-ftou-geluid maakt bij je kind: glimlach, dat is de traditionele bescherming tegen het boze oog en het hoogste compliment dat er is.
Dag 1 en 2 plus een laatste strandochtend zijn het essentiële Naxos: het ondiepe water van Agios Georgios, één ronde door de Kastro op de arm, de Portara in het gouden uur. De bergen bewaar je voor de volgende keer.
Een versie van drie dagen lukt prima te voet en met één bus over de strandweg, wat met een tweejarige het laatste stukje logistiek wegneemt.
Een week van zeven dagen verdient het derde grote strand, Agios Prokopios, en een terugkeer naar de Tragea voor het kerkje Panagia Drosiani en nog een lunch onder de platanen, met ritten op slaapjesmaat.
Eén dag zonder programma: baai, slaapje, boulevard, ijsje. Op Naxos is dat geen rustdag, dat is het eiland correct uitgevoerd.
Deze reis is gebouwd voor een typisch eerste bezoek. Jij bent niet typisch. Ontdek waar jij van houdt, wat bij je budget past en jouw perfecte avontuur in Naxos door met Hey Robin op deze reis verder te bouwen.
Maak dit reisschema GRATIS af bij Hey Robin →