1Inchecken en neerstrijken bij de Zócalo Rust
Kies een basis een paar straten van de Zócalo, zodat het hoogtepunt van elke dag op vlakke kinderwagenafstand ligt.
Oaxaca werkt prachtig met een tweejarige, en de reden is simpel: de hele stad draait op plazas, markten en vroege avonden. Dit 4-daagse plan geeft de ouders één echte hoofdrol per dag (Santo Domingo, Monte Albán, de grote markt) en laat de rest aan de peuter: duiven op de Zócalo, de speeltuin in Parque El Llano, nieves op een bankje. November is fris en droog, diners beginnen om 18:00 in nog lege zalen, en niets in dit plan ligt verder dan een kort stukje kinderwagen duwen of één goedkope taxi vanaf het centrum.
Kies een basis een paar straten van de Zócalo, zodat het hoogtepunt van elke dag op vlakke kinderwagenafstand ligt.
Makkelijke bakkerij-café waar kinderen welkom zijn, voor een vroege lunch met tortas en gebak na de reis.
Ruim, schaduwrijk en vlak park met speeltuin: perfect om eerst de peuter te laten rennen, en met een slaapvriendelijk rondje als het onderweg toch dutjestijd wordt.
Slenter onder de arcades van het plein terwijl de marimbabands opbouwen en de schoenpoetsstoelen vollopen: de klassieke eerste kennismaking met het Oaxacaanse plazaleven.
Ontspannen diner met Oaxacaanse klassiekers op een terras vol planten, met tijden en tempo die met kinderen werken.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Het vergulde stucwerk van het schip gloeit het mooist in zacht ochtendlicht, voordat de touringcars arriveren.
Vlakke grindpaden langs torenhoge cactussen en inheemse planten: schaduwrijk, rustig en echt leuk om te verkennen voor een tweejarige.
Vroege lunch aan tafel met tlayudas en memelas van oude maïssoorten, een geliefde buurtplek voor echte Oaxacaanse maïskeuken.
Een lange, vlakke, mooie wandeling langs de kleurige huizen van het geplaveide Jalatlaco, precies getimed op de dutjestijd.
Traditionele Oaxacaanse nieves in sorbetstijl met bijzondere lokale smaken: een zoete afsluiting van de dag.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →De grote Zapoteekse ruïnes op de heuvel. Ga bij opening voor koele lucht en vrijwel lege, vrijwel vlakke plazas waar een peuter over kan waggelen.
Vroege lunch in de beroemde 'pasillo de humo' van de markt: kies een kraam, wijs het vlees aan en schuif aan een gemeenschappelijke tafel.
Terug naar het hotel voor het middagdutje: de ruïnes en de markt maken de ochtend vol genoeg voor echte rust.
Tweede bezoek voor open gras en de speeltuin: de rustige peuterstop die het grote hoogtepunt van de ochtend in balans brengt.
Restaurant in een binnentuin met een ontspannen sfeer en Oaxacaanse klassiekers, ruim voor bedtijd aan tafel.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Rustig inpakken en uitchecken; er staat geen vast vertrektijdstip in het plan, dus houd de ochtend langzaam.
Nog één rondje markt: chapulines om te proberen (of over te slaan) en chocolade om mee te nemen. De rokerige gang van de markt is het mooiste afscheid van de stad.
Een laatste makkelijk rondje onder de arcades van het plein waar de reis begon, voordat jullie verder trekken.
Geroosterde masa, bonen, quesillo: het grote Oaxacaanse ontbijt, en goed te delen met kleine handjes.
Het pelgrimsgerecht voor de ouders: donker en complex. Op het bord van de peuter komt rijst, tortilla's en quesillo uit dezelfde keuken.
De oude ijswinkels draaien smaken van leche quemada tot cactusvijg. Een peuter met een klein bolletje op een bankje aan het plein: zo is Oaxaca bedoeld.
De schuimige drank van maïs en cacao uit de valleien, geschept uit beschilderde kalebassen op de markten. Mild, koud en fascinerend om te zien maken; vraag Robin naar een goede kraam.
De knapperige reuzentostada, het lekkerst om te delen. Bestel er één voor de tafel bij het diner en laat iedereen de randen eraf scheuren.
Neem je eigen mee. Straattaxi's hebben geen kinderzitjes en er wordt weinig gecontroleerd; Uber rijdt in de stad Oaxaca maar heeft geen optie met kinderzitje. De betrouwbare aanpak is dus je eigen lichte, meegroeiende stoeltje dat je met de gordel vastzet in welk voertuig je ook stapt. Vraag voor de rit naar Monte Albán bij je hotel om een chauffeur en vijf minuten extra om het stoeltje te installeren; chauffeurs zijn daar geduldig in.
In het centro halen restaurants met tafelservice meestal een periquera als je erom vraagt, al ontbreken de gordels vaak. Een stoffen stoelgordel is de bagageruimte dus waard. De comedores op de markt hebben meestal niets: daar eet een peuter op schoot, en de koks vinden dat heerlijk.
Volg het Mexicaanse ritme: maak de comida, de maaltijd om 14:00, de grote maaltijd, en houd het diner klein en vroeg. Keukens in het toeristische centrum serveren doorlopend, dus om 18:00 zit je in een lege, vriendelijke zaal. Peuterbasics zijn overal: quesillo, gewone tortilla's, rijst, rijpe bakbanaan, fruitschaaltjes.
Beide, afhankelijk van de buurt. De kern van het centro is vlak en goed met de kinderwagen te doen, en de rondjes door Jalatlaco en over de Zócalo in dit plan duwen makkelijk. Op de markten en bij Monte Albán stap je over op de draagzak: de gangen zijn smal en de grond bij de ruïne is ongelijk.
Ideaal. De dagen zijn droog en rond 21 tot 25 graden, maar 's nachts daalt het naar zo'n 10 graden en veel koloniale gebouwen hebben geen verwarming, dus neem echte laagjes mee en iets warms om in te slapen. De drukte van Día de Muertos is op deze datums verdwenen; de stad is weer helemaal zichzelf.
Gebruik flessenwater of water uit een garrafón voor het bekertje en het tandenpoetsen, precies wat lokale families thuis ook doen. Nieves en aguas van gevestigde zaken zoals die in dit plan worden voor de hele stad gemaakt en horen bij de ervaring.
Dit plan zet de peuter echt op de eerste plaats. Elke dag heeft precies één hoogtepunt voor de grote mensen en één plek om te rennen, het middagdutje is beschermd (in het hotel of als vlak rondje met de kinderwagen) en elk diner begint om 18:30, wat in Mexico betekent dat je de zaal bijna voor jezelf hebt. De herhalingen zijn bewust: op dag 3 is El Llano hún park en de Zócalo hún plein, en een tweejarige rent harder op een plek die hij herkent. De enige logistiek van de reis is Monte Albán, opgelost als kort bezoek vroeg op de dag met een geregelde chauffeur.
In geen enkele taxi in Oaxaca kun je op een autostoeltje rekenen en de ritapps hebben geen kinderzitjesoptie, dus het enige betrouwbare stoeltje is dat van jezelf. Dit plan heeft precies twee keer een auto nodig, beide keren voor Monte Albán, dus één licht stoeltje dekt de hele reis; chauffeurs wachten met plezier terwijl je het vastzet.
Bij de restaurants met tafelservice in dit plan meestal wel: vraag om een periquera zodra je gaat zitten. Controleer de gordels voordat je erop vertrouwt, en neem een stoffen gordel mee voor de comedores op de markt, waar eten op schoot de norm is en niemand daar iets van vindt.
Als eregasten. In de Mexicaanse eetcultuur horen kinderen er standaard bij: personeel zwaait naar ze, koks nemen ze soms mee om de keuken te bekijken, en niemand kijkt op van geluid of gerommel. Zelfs de chiquere zalen in dit plan zijn om 18:00 volstrekt relaxed over een rondlopende tweejarige.
El Llano heeft de echte speeltuin, de Zócalo is een autovrij plein gemaakt om duiven achterna te zitten, en de grindpaden van de Etnobotánico liggen in de schaduw en zijn omsloten. Samen heeft dit plan elke dag een renruimte binnen een paar straten van je bed.
Het helpt. Droge, zonnige dagen rond 21 graden maken elk kinderwagenrondje aangenaam, en de vroege zonsondergang duwt de hele stad richting precies die vroege avond die een peuter toch al aanhoudt. Het addertje zijn de koude nachten: neem laagjes mee en iets warms om in te slapen, want veel oudere gebouwen hebben geen verwarming.
Met open enthousiasme. Verwacht 'qué linda' van vreemden, kleine cadeautjes van fruit op de markt en onmiddellijk voorrang. Een peuter is in Oaxaca een sociaal paspoort; je zult juist meer gesprekken hebben, niet minder.
Doe Monte Albán bij opening, kom naar beneden voor de lunch op de Mercado 20 de Noviembre en houd de middag vrij voor het dutje in het hotel plus El Llano. Je verliest alleen wat lucht in het programma.
Santo Domingo, de Etnobotánico en het gouden uur op de Zócalo vormen de mooist opgebouwde dag van de reis; bescherm die.
Een halve dag naar het oosten met je geregelde chauffeur en je eigen autostoeltje: de dikste boom ter wereld kost tien minuten in peutertempo, en de weefateliers in Teotitlán del Valle verwelkomen kinderen die graag wol aanraken.
De versteende watervallen zijn spectaculair, maar liggen aan het eind van een lange, slechte weg; met een tweejarige is het een hele dag hobbelen voor één fotostop. Vraag Robin om het af te wegen tegen een tweede rustige dag in de stad.
Deze reis is gebouwd voor een typisch eerste bezoek. Jij bent niet typisch. Ontdek waar jij van houdt, wat bij je budget past en jouw perfecte avontuur in Oaxaca door met Hey Robin op deze reis verder te bouwen.
Maak dit reisschema GRATIS af bij Hey Robin →