1Portico-wandeling naar Piazza Santo Stefano Wandeling
Slenter onder de overdekte portico's naar Piazza Santo Stefano, vlak, schaduwrijk, buggyvriendelijk, en de klassieke eerste indruk van Bologna.
Bologna is misschien de meest onderschatte peuterstad van Italië, en de reden is architecturaal: 40 kilometer portico's maakt van het hele centrum een vlakke, schaduwrijke, regenvrije snelweg voor de buggy. Robin plande deze drie dagen rond dat cadeau. Elke dag koppelt één beroemde bezienswaardigheid aan één plek om echt te rennen, de lunch is vroeg, het slaapje valt halverwege de wandeling onder de arcades, en om 18:00 zit je aan tafel terwijl de trattoria's nog stil zijn. Je gaat absurd goed eten, en de peuter ook: dit is de stad van eenvoudige tortellini in brodo, mortadella per snee en gelato die honderd meter verderop gemaakt wordt.
Slenter onder de overdekte portico's naar Piazza Santo Stefano, vlak, schaduwrijk, buggyvriendelijk, en de klassieke eerste indruk van Bologna.
Gezellige, ongedwongen trattoria op een paar stappen van de universiteitswijk, ga voor tagliatelle al ragù, kinderstoelen aanwezig.
Een lange, vlakke wandeling van portico naar park, getimed op het slaapje, met als eindpunt het grootste groen van Bologna met uitzicht op het meertje en schaduwrijke paden.
De speelplek bij het meertje is de peuter-eerst-stop van de dag, met open grasvelden om op te rennen zodra hij wakker is.
Relaxte pastabar van een familie, met huisgemaakte sfoglia, en vroeg eten past hier goed bij een peuterdiner.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Het grote middeleeuwse plein van Bologna op zijn rustigst, voordat de bussen aankomen; bekijk de Twee Torens van onderaf, klimmen is niet nodig.
Dwaal door de historische overdekte markt van de Quadrilatero, kraampjes met mortadella, parmigiano en verse pasta, een feest voor het oog ook zonder veel te kopen.
Legendarische delicatessenbalie voor een snelle, stevige lunch van lokale salumi en kaas, makkelijk met een onrustige peuter.
Een ongehaaste buggywandeling onder de arcades richting de Montagnola-tuinen, vlak en schaduwrijk, perfecte slaapomstandigheden.
De oudste openbare tuin van Bologna, met een speeltuin en open grasvelden, de peuter-eerst-stop van de dag zodra hij wakker is.
Warme, ouderwetse trattoria bij de torens, gastvrij voor gezinnen en beroemd om de tortellini in brodo.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Het complex van de ‘zeven kerken’, met stille kloostergangen en binnenhoven, een makkelijke, rustige ochtendwandeling, ook met een buggy.
Geliefde buurtgelateria net naast het plein bij de basiliek, probeer de pistache, een passend afscheidsmoment onder de portico's.
Een laatste makkelijk rondje over dit rustige, met kasseien belegde plein, de peuter-eerst-stop, met genoeg open ruimte om rond te struinen voor je gaat.
Ongedwongen, snelle lunch om de reis af te sluiten voordat je terug gaat om te pakken en te vertrekken.
Het visitekaartje van Bologna: piepkleine, met de hand gevouwen pasta in heldere kapoenbouillon. Het is ook per ongeluk perfect peutereten: zacht, mild en warm in plaats van heet.
De echte naam van het gerecht dat de wereld bolognese noemt, en het smaakt totaal anders dan de exportversie. Bestel er één en deel met de peuter.
De zijdezachte roze ham van Bologna, in de Quadrilatero op verzoek gesneden. Koop 100 gram en eet het staand in het marktstraatje.
Verse eierpasta die die ochtend is uitgerold, informeel en snel geserveerd. De tortelloni burro e salvia is de bestelling.
Bologna neemt gelato serieus genoeg dat het woord cremeria hier echt iets betekent. Fior di latte is de universele peuterkeuze.
Reken er niet op. De Italiaanse wet (artikel 172 van de verkeerswet) staat toe dat een kind zonder autostoeltje in een taxi of huurauto met chauffeur meerijdt zolang het achterin bij een volwassene zit, dus chauffeurs hebben zelden een stoeltje bij zich. Daardoor is de rit naar de luchthaven je enige echte beslissing: boek vooraf een transfer met peuterstoeltje en laat dat schriftelijk bevestigen, of neem je eigen stoeltje mee. In de stad heb je in dit plan nooit een auto nodig.
Meestal één, soms letterlijk één voor de hele zaak, dus vraag het bij aankomst: "Avete un seggiolone?" Italiaanse kinderstoelen zijn vaak oude houten exemplaren zonder gordeltje. Is jouw peuter een klimmer, dan weegt een stoffen reiskinderstoel niets en neemt hij de gok weg. Anders improviseert het personeel met kussens en oprechte goede wil.
Op de plekken in dit plan wel. Noord-Italiaanse keukens gaan rond 19:00 open voor locals, maar Sfoglia Rina serveert de hele middag door en de trattoria's in het centrum die op toeristen zijn gericht laten je vroeg aan tafel. De diners om 18:00 zijn bewust op plekken die dat aankunnen; loopt het later uit, weet dan dat een Italiaanse peuter die om 21:00 buiten is volkomen normaal is en dat niemand vreemd opkijkt van de jouwe.
Via D'Azeglio is de voetgangerscorso die vanaf Piazza Maggiore naar het zuiden loopt, met aan weerszijden cafés die de hele dag open zijn en informele restaurants. Robin liet het bewust open: het is vertrekdag, en het juiste antwoord is het terras waar een kinderstoel vrij is op het moment dat de peuter honger heeft. Loop twee minuten vanaf het plein naar beneden, kies de zaak met gezinnen buiten, en je zit goed.
Alles, dit is de makkelijkste eetstad van Italië voor kleine kinderen. Tortellini in brodo is zacht, mild en met een lepel te eten. Vraag in elke keuken om pasta in bianco (naturel, met boter en parmezaan) en het verschijnt zonder omhaal. Mortadella wordt papierdun gesneden en is prima uit de hand te eten. Crescentine-broodjes scheur je perfect uiteen. En gelato is de onderhandelingsvaluta van de hele reis.
Dit is de beste regenstad van Italië: 40 kilometer overdekte portico's betekent dat het hele plan ook bij een stortbui werkt, met droge schoenen. Voeg daar de bibliotheek Salaborsa aan Piazza Maggiore aan toe, met op de begane grond een kinderafdeling waar lokale peuters elke natte ochtend over de prentenboeken hangen.
Dit plan is echt peuter-eerst, en de architectuur van Bologna doet de helft van het werk. Elke dag draagt precies één hoofdbezienswaardigheid en één echt park, het slaapje is ontworpen als buggywandeling onder de portico's in het tijdvak rond 14:00, en alle drie de diners beginnen om 18:00 op plekken die kinderen oprecht welkom heten. De afstanden zijn klein: niets in dit plan ligt verder dan 40 minuten vlak lopen van Piazza Maggiore, en er zijn geen heuvels, geen trappen die meetellen en geen verkeer onder de arcades. Het enige eerlijke voorbehoud is de ondergrond: de portico's zijn historische steen, dus neem de stevige buggy mee, niet het flodderige exemplaar.
Alleen voor de transfers van en naar de luchthaven. De Italiaanse wet stelt taxi's vrij van de autostoeltjesplicht als het kind achterin bij een volwassene zit, wat in de praktijk betekent dat taxi's geen stoeltjes hebben. Boek vooraf een transfer met peuterstoeltje en laat het schriftelijk bevestigen, of neem voor die twee ritten een licht reisstoeltje mee. Binnen Bologna gaat het plan volledig te voet.
Meestal wel, maar vraag bij binnenkomst om de seggiolone, want er is er vaak precies één en het eerste gezin krijgt hem. De staat varieert, en gordeltjes zijn zeldzaam op de klassieke houten stoelen. Een platvouwbare stoffen kinderstoel in de dagtas maakt elke osteria peuterklaar.
Als eregasten. In Italië bestaat de categorie ‘gezinsrestaurant’ niet, omdat elke trattoria dat standaard al is: het personeel maakt praatjes met het kind, halve porties en pasta naturel verschijnen op verzoek buiten de kaart, en rommel onder de tafel wordt met een schouderophalen en een glimlach ontvangen. Wees niet verbaasd als een kelner de peuter meeneemt om de keuken te zien; het is affectie, en je mag gewoon genieten van je vrije handen.
Tot de beste van Italië. De portico's zijn vlak, schaduwrijk en aaneengesloten, dus zon en regen doen niet meer mee, en de Giardini Margherita heeft de belangrijkste speeltuin van de stad plus een schildpaddenvijver die het betrouwbaar wint van elke basiliek. Bibliotheek Salaborsa aan Piazza Maggiore heeft een gratis Baby Pit-Stop om te verschonen en te voeden, en de kinderverdieping is de standaardzet van locals bij slecht weer.
Mild en meestal vriendelijk: maxima rond 23 graden, koele avonden en een gemiddelde kans op buien, die de portico's volledig neutraliseren. Neem één lichte regenlaag mee en zonnehoedjes voor de parken; door de schaduw onder de arcades gebruik je minder zonnebrand dan je denkt.
Bologna behandelt kleine kinderen als publiek bezit, in de beste zin. Nonne houden de buggy staande voor een praatje, marktverkopers delen aardbeien uit, en de avondlijke passeggiata is vol lokale peuters die later buiten zijn dan de jouwe. Reizende ouders melden consequent dat ze mét kind beter behandeld worden dan zonder.
Voeg de binnenhoven van Santo Stefano toe aan de portico-wandeling van dag 1 (ze liggen op de route) en verplaats de stop bij Cremeria Santo Stefano naar die middag. Dag 1 en 2 dragen samen de hele stad.
Met twee dagen is de verleiding groot om de Giardini Margherita in te ruilen voor nog een bezienswaardigheid. Doe het niet: het speeltuinuur is precies wat je het rustige basiliekuur oplevert.
Vanuit Bologna zit je met een makkelijke treinrit in Verona voor de vlakke boulevards langs het Gardameer of aan de Adriatische stranden van Rimini, beide dagtrips met ondiep water en op buggyniveau.
De portico met 666 bogen naar het Santuario di San Luca is de langste ter wereld. Met een peuter loop je het eerste vlakke stuk vanaf Porta Saragozza voor de sfeer, en keer je daarna om; de hele klim is een draagzakproject voor een volgend jaar.
Deze reis is gebouwd voor een typisch eerste bezoek. Jij bent niet typisch. Ontdek waar jij van houdt, wat bij je budget past en jouw perfecte avontuur in Bologna door met Hey Robin op deze reis verder te bouwen.
Maak dit reisschema GRATIS af bij Hey Robin →