1Cattedrale di Santa Maria del Fiore Bezienswaardigheid
Ga vlak rond openingstijd om het gedrang voor te blijven. Bewonder de gevel en de koepel van de Duomo vanaf het plein met de buggy, want klimmen hoeft niet met een peuter.
Florence is klein, vlak en van begin tot eind gekasseid. Met een tweejarige betekent dat dat de hele stad in drie dagen past, en dat de kinderwagen de helft van de tijd ingeklapt blijft terwijl de draagzak het werk doet. Deze dagen begin mei bestaan uit één beroemd ding per ochtend, een tuin met ruimte om te rennen, de lunch als de echte zittende maaltijd, en een wandeling langs de rivier voor het slaapje, met diner om 18:00 tot 18:30 in zaken die daar niet moeilijk over doen. De data zijn met opzet gekozen. 4 tot en met 6 mei 2027 is de dinsdag tot en met donderdag na het lange weekend van 1 mei, wanneer de schoolreisjes weer naar huis zijn en het centrum weer van jou is.
Ga vlak rond openingstijd om het gedrang voor te blijven. Bewonder de gevel en de koepel van de Duomo vanaf het plein met de buggy, want klimmen hoeft niet met een peuter.
Een compacte, vlakke rozentuin boven de Arno met open gras en schaduw, perfect om een peuter voor de lunch te laten rennen.
Eethal op de begane grond met kramen voor elke smaak. Haal lampredotto of verse pasta en eet aan de gemeenschappelijke tafels, makkelijk met een kinderwagen.
Een lange, vlakke wandeling over de kades van de Arno, getimed op het slaapje. Het trage glinsteren van de rivier is het hele punt, stops zijn niet nodig.
Luidruchtige, kindvriendelijke trattoria aan het marktplein. De bistecca en de ribollita zijn hier de lokale specialiteiten om te bestellen.
Strijk neer vlak bij het historische centrum, zodat je morgen makkelijk met de kinderwagen weg kunt.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Loop langs de juwelierswinkeltjes op de middeleeuwse brug en wandel daarna het openluchtbeeldenmuseum van het plein op. Vlakke kasseien en prima met de buggy.
Een buurtmarkt, lokaler en minder toeristisch dan Centrale. Haal er broodjes porchetta voor een lunch op een bankje onder de loggia.
De weidse grindlanen en grasvelden van de Medici laten een peuter voluit rennen en dienen tegelijk als slaapwandeling met de kinderwagen in de middag.
Ouderwets, zonder pretentie en vol gezinnen uit de buurt. De ribollita en het gebraden vlees zijn echte Florentijnse keuken voor eerlijke prijzen.
Een tweede nacht op dezelfde basis houdt de ochtenden simpel.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Het klassieke panorama over de daken van Florence en de koepel van de Duomo. Kom vroeg voor de rust, voordat de touringcars arriveren.
Een paar treden onder het Piazzale. De terrasvormige grasvelden en de trap onder de blauweregen geven een peuter ruimte om te dwalen, met veel minder drukte dan bij Boboli ernaast.
Een van de oudste gelateria's van Florence, weggestopt bij Santa Croce. De smaak riso (rijst) is degene om te proberen, en een licht alternatief voor een formele lunch.
Een tragere lus langs de rivier op de stillere zuidoever, getimed op het slaapje, met uitzicht terug op de oude brug.
Simpele, goedkope, uitstekende pizza in Napolitaanse stijl in de Oltrarno. Een ontspannen afscheidsdiner zonder gedoe, waar kinderen zonder omhaal welkom zijn.
Het broodje pens van Florence, zacht, hartig en goedkoper dan al het andere in de hal. Het gerecht voor de ouders, terwijl de peuter de verse pasta van de kraam ernaast krijgt.
Brood, bonen en zwarte kool tot een lepelbare stoof gekookt. Het beste peutereten van Toscane, en de besteltest voor een echte trattoria.
Gesneden gebraden varkensvlees, korstje en al, in een krokant broodje. Vraag om het zonder korstje voor kleine tandjes.
Op gewicht verkocht, rood geserveerd, bedoeld voor twee. Bestel hem bij het ene grote diner en snijd een paar reepjes voor het bord van de peuter.
Rijstepap veranderd in gelato, zoet en korrelig op de goede manier. Voor die van Vivoli steken mensen de rivier over.
Omdat 1 mei 2027 op zaterdag valt en de zondag erna een gratis toegangsdag is bij Boboli en de staatsmusea, waardoor dat weekend in het centrum bijna chaotisch wordt. Deze reis begint op dinsdag. Maxima van 23 tot 24 graden, minima van 12 tot 13, en een UV-index die rond de 7 piekt, dus hoed en zonnebrand vanaf halverwege de ochtend.
Alleen voor de rit vanaf het vliegveld Peretola of het station, en met tram T2 omzeil je zelfs dat. Die rijdt van het vliegveld naar het centrum en neemt een kinderwagen mee zoals elke tram. Een taxi mag wettelijk zonder stoeltje voor een kind onder de 150 cm, maar dat is dan ook alles wat het is. Huur geen auto voor Florence.
Ja, voor de slaapjes, mits met de juiste wielen. Het hele centrum is gekasseid of belegd met natuursteen, met smalle of ontbrekende stoepen, dus een compacte kinderwagen met goede wielen plus een draagzak is de gangbare uitrusting. Boboli en Bardini zijn draagzakgebied zodra je van de hoofdpaden afgaat. De kades van de Lungarno en de Cascine zijn het vlakke, makkelijke duwwerk.
Weinig en bescheiden in het centrum, en niet altijd goed onderhouden. De moeite van het lopen waard: Piazza d'Azeglio in Sant'Ambrogio (omheind en groot, maar met kapotte stukken waar een klein kind doorheen kan glippen, dus blijf dichtbij), Giardino di Borgo Allegri bij Santa Croce (de beste voor peuters, met een xylofoon), Piazza Tasso en Giardino di Carraia in de Oltrarno. De Giardino dell'Orticoltura ten noorden van Piazza della Libertà heeft grote grasvelden en de beste toestellen als je er een hele ochtend van wilt maken.
In de UNICEF Baby Pit Stops in de stadsbibliotheken. De Oblate, twee blokken van de Duomo met een dakcafé, en Pietro Thouar in de Oltrarno. Boboli heeft gezinstoiletten met verschoontafels rechts van het amfitheater. Elders is het een cafétoilet na een koffie, met een matje in het mandje onder de wagen.
Vivoli staat in het plan en de smaak riso is degene om te proberen. Ouders uit de buurt sturen je ook naar Perché no!, Gelateria dei Neri en Sbrino. Vraag om de cono baby, met één smaak, en reken bij de grotere zaken eerst af. Sorbetto is per definitie zuivelvrij, vruchtengelato niet automatisch, dus vraag om senza latte als het uitmaakt.
De gezinsbezoeken van het Palazzo Vecchio zijn voor kinderen van alle leeftijden, en een Florentijnse moeder over wie we lazen deed het al toen haar kind 1 was. De begeleide activiteiten beginnen vanaf 4. De Uffizi heeft een Baby Pit Stop, maar is verder een uitje voor later. Dit plan houdt interieurs er met opzet helemaal buiten en geeft je tuinen in plaats daarvan.
Florence is op een bepaalde manier goed met een tweejarige. Niets ligt ver weg, pasta buiten de kaart om komt ongevraagd op tafel, en de speeltuinen zijn zo dun gezaaid dat de tuinen de renruimte worden. Het plan leunt daarop, met één waarschuwing en één gat. De waarschuwing is Boboli, dat in het basisplan een slaapwandeling met de kinderwagen heet en in werkelijkheid heuvels, treden en grind is, vandaar het keuzemoment op dag 2. Het gat is de rozentuin van dag 1, die op de heuvel van dag 3 ligt en de weg terug naar de markt lang maakt. De tip bij dag 1 geeft je de dichterbij gelegen wissel. Respecteer de meizon na 11:00 en het feit dat het echte eetuur 19:00 is, en dan is de stad makkelijk voor een klein gezin.
Artikel 172 van de Italiaanse verkeerswet staat toe dat een kind onder de 150 cm zonder kinderbeveiliging in een taxi of huurauto meerijdt, achterin, met een volwassene. Taxi's in Florence hebben er geen. In dit plan gaat het hooguit om één rit van het vliegveld, en tram T2 haalt zelfs die weg. Er zit geen auto in deze reis en die hoort er ook niet in.
In trattoria's uit het middensegment zoals Zà Zà en Sabatino wel, al is het er meestal één per zaal en vaak zonder riempjes. In piepkleine osterie is het een muntje opgooien. Vraag bij het reserveren ‘Avete un seggiolone?’ Markthallen hebben gemeenschappelijke banken en helemaal geen kinderstoel, en daarom werken de lunches van dag 1 en dag 2 het best met de peuter op schoot of in een stoffen opzetstoeltje.
Florentijnse trattoria's maken pasta buiten de kaart om zonder dat je het twee keer hoeft te vragen, en een kind is er welkom in plaats van geduld. In midden-Italië begint de dinerbediening rond 19:30, dus de diners van 18:00 tot 18:30 in dit plan leunen op zaken die de hele dag open zijn en op toeristische openingstijden. Is een deur dicht, doe dan wat lokale gezinnen doen: een stevige merenda van gelato of een punt om 17:00 en aanschuiven bij de eerste ronde om 19:00. De betere truc is degene die het plan al gebruikt. Maak van de lunch de echte restaurantmaaltijd en vertel de bediening hoeveel tijd je hebt, zodat de borden komen zodra ze klaar zijn.
Hier tuinen boven speeltuinen. De rozentuin, Boboli en Bardini geven een peuter grasvelden en treden om op te klimmen, en de Lungarno geeft degene die duwt een vlak stuk voor het slaapje. Speeltuinen in het centrum zijn schaars en versleten. Piazza d'Azeglio en Borgo Allegri zijn de twee op de route van dit plan. Alles is kasseien, dus grote wielen, en de draagzak in het mandje.
Binnen het centrum heb je het niet nodig. De trams T1 en T2 zijn gelijkvloers en nemen een uitgeklapte kinderwagen mee, en T1 stopt in de Cascine als je de wissel van dag 2 neemt. Voor dag 3 rijdt er een bus naar Piazzale Michelangelo, zodat niemand de heuvel op hoeft te duwen.
Warm en licht. 23 tot 24 graden in de middag, 12 tot 13 's nachts, met 8 of 9 dagen met wat regen verspreid over de maand. De UV-index piekt rond de 7, dus een hoedje en minerale zonnebrand vanaf halverwege de ochtend, een lange mouw voor de tuinen, en de regenhoes in het mandje voor het geval dat.
Vriendelijk en praktisch. Pasta al pomodoro buiten de kaart om komt vanzelf, een nonna trekt het hoedje recht, een ober vindt ongevraagd een hoekje voor de kinderwagen bij de tafel. Om 21:00 zijn er kinderen op de pleinen en niemand kijkt ervan op, dus als de klok van je kind deze reis wat opschuift, houd je gewoon lokale tijden aan.
Doe 's ochtends de Duomo en de markt, neem daarna de bus omhoog naar Piazzale Michelangelo voor de rozentuin en Bardini in één middag op dezelfde heuvel, en sluit af bij Gustapizza. Dag 2 blijft zoals hij is.
Wat er ook sneuvelt, houd Sant'Ambrogio en het bankje op d'Azeglio. De lunch is in Florence met een peuter de restaurantmaaltijd, en dit is de makkelijkste.
Met tram T1 naar de halte Cascine: 160 hectare vlakke verharde paden langs de Arno, kleine speeltuinen en het gezinsleven van het weekend. Het is de renochtend, geen bezienswaardigheid, en dat is precies wat een vierde dag nodig heeft.
De Giardino dell'Orticoltura ten noorden van Piazza della Libertà heeft de beste grasvelden en speeltuin van de stad. Combineer die met de draaimolen op Piazza della Repubblica op de terugweg, en met een gezinsbezoek aan het Palazzo Vecchio als je toch één interieur wilt.
Deze reis is gebouwd voor een typisch eerste bezoek. Jij bent niet typisch. Ontdek waar jij van houdt, wat bij je budget past en jouw perfecte avontuur in Florence door met Hey Robin op deze reis verder te bouwen.
Maak dit reisschema GRATIS af bij Hey Robin →