1Nishiki Market Eten
Eet je langs een paar kraampjes voor de lunch; de smalle overdekte straat is met de kinderwagen te doen als je het rustig aan doet en het drukste middaguur overslaat.
Kyoto met een tweejarige werkt als je twee dingen accepteert: de beroemde ochtenden zijn voor vroege vogels, en het grind is voor de draagzak. Dit novemberplan gebruikt beide. Elke dag pakt één grote tempel op het stilste moment, geeft de middag aan een rivieroever, park of aquarium waar een kleuter echt kan rennen, en zet je om 18:00 aan tafel. Kyoto op het hoogtepunt van de herfstkleuren is druk; een kleuter die om zes uur wakker is, is voor één keer je concurrentievoordeel.
Eet je langs een paar kraampjes voor de lunch; de smalle overdekte straat is met de kinderwagen te doen als je het rustig aan doet en het drukste middaguur overslaat.
Het verharde pad langs de westoever is vlak en breed, de kleuter kan lopen en duiven achternazitten, en jij kunt even uitblazen na de vlucht.
Klassieke saba-zushi-zaak bij Gion, snelle service en eenvoudige smaken die kleuters vaak echt eten.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Ga vroeg en doe alleen het onderste stuk door de eerste paar honderd vermiljoenrode torii: vlak, fotogeniek en klaar lang voor de drukte of een instorting.
Informele noedelzaak langs de toegangsweg: snel, kindvriendelijk, geen reservering nodig.
Een lange, vlakke kinderwagenwandeling noordwaarts langs de rivier van Shijo naar Demachiyanagi; het ritme van het pad is gemaakt voor een middagslaapje.
Rustige, met lantaarns verlichte straatjes zoals Hanamikoji rollen prima onder de kinderwagen en zijn prachtig als het licht goud wordt.
400 jaar oud sobahuis met eenvoudige, milde gerechten en een rustige eetzaal waar gezinnen welkom zijn.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Kom bij opening voor het helderste zicht op het gouden paviljoen in de vijver, voordat de touringcars het pad vullen.
Eenvoudige noedel- of curryzaak langs de toegangsweg voor een makkelijke, snelle middagmaaltijd.
Brede gazons om te rennen en, ernaast, bakken die laag genoeg hangen om er met je neus tegenaan te drukken; het stoomlocomotiefmuseum is ook zichtbaar vanaf het parkpad.
Gezinsvriendelijke izakaya-achtige zaak dicht bij het park, met tatami en kinderporties die in deze buurt gewoon zijn.
Reis je op andere data, of met kinderen? Robin bouwt dit plan opnieuw op rond jou.
Plannen met Robin →Kom precies bij het eerste licht; het bos is vóór 9:30 bijna leeg en het pad is vlak grind, prima voor een kinderwagen.
Yudofu-specialist op korte loopafstand van het bos: mild, warm en makkelijk voor kleine mondjes.
Een grasrijk parkeiland in de rivier bij de Togetsukyo-brug, met open ruimte om te rennen en bootjes die voorbijglijden; een mooie slaaprondje met de kinderwagen als je er langzaam rondjes loopt.
De brug lijst de heuvels van Arashiyama prachtig in als het licht zakt, een rustige laatste blik voor je teruggaat.
Houd het makkelijk en dichtbij op de laatste avond: een buurtzaak met eenvoudige setmenu's om de reis af te sluiten zonder late uren.
Warme opgerolde omelet aan een stokje, zoet genoeg om als kleutercake te gelden, plus fruitpuntzakken en sesamijs binnen dezelfde tweehonderd meter.
Izuju, tegenover Yasaka-schrijn, serveert al meer dan een eeuw geperste makreelsushi; de tamago-stukjes houden de kleine bezig terwijl jij je door het doosje werkt.
Honke Owariya voedt Kyoto sinds 1465. Gewone zaru soba laat zich prima slurpen door een kleuter, en de rustige zalen belonen een aankomst om 17:30.
Gesudderde tofu is zacht en warm en precies wat een kleuter eet na een ochtend bamboe.
Het middagritueel. Neem de vanille-matchaswirl, dan ontdekt de tweejarige matcha op halve sterkte.
Nee, en wettelijk hoeven ze die niet te hebben: de Japanse autostoeltjesplicht voor kinderen onder de 6 geldt niet voor taxi's, dus korte ritjes op schoot zijn legaal en wat lokale gezinnen doen. In het herfstseizoen zijn taxi's hun geld waard omdat de bussen overvol rijden; met de GO-app roep je er in het Engels een op, alleen zonder optie voor een kinderzitje. Boek voor transfers naar de luchthaven of de shinkansen vooraf een auto met kinderzitje.
Beide, op de juiste momenten. De rivieroever, Umekoji en het centrum zijn makkelijk met de kinderwagen; toegangspaden van tempels zijn grind en in de meeste gebouwen mogen wielen niet naar binnen, dus elke grote ochtend in dit plan is een draagzakochtend. In de novemberdrukte brengt de draagzak je ook drie keer zo snel door de straatjes van Arashiyama.
Die zijn bewust niet geboekt. Kyoto eet vroeg: restaurants openen rond 17:00 en binnenlopen om 17:30 is met een kleuter beter dan een reservering om 19:30. Kies elke deur met een kinderstoel, een booth of zashiki-vloerzitplaatsen; twijfel je, dan verkoopt de depachika onder Daimaru aan Shijo een uitstekend picknickdiner, en kaiten-zushi is de betrouwbare publiekslieveling.
Bij Kiyomizu, Tofuku-ji en Arashiyama op een weekend half november: heftig vanaf tien uur. Dit plan omzeilt dat met starts op het openingsuur, timing in weekdagstijl en middagen in parken die nooit volstromen. Treinen en taxi's in plaats van bussen is de andere helft van het antwoord.
Nee, het is de droogste en zonnigste maand van Kyoto: dagen van 12 tot 16 graden, gemaakt om te wandelen, avonden rond vijf graden die vragen om een echte jas, handschoenen en een voetenzak op de kinderwagen. Neem laagjes mee en het weer wordt het beste onderdeel van de reis.
Eerlijk gezegd niet; urenlange stille gangenmenu's en kleuters gaan niet samen. De werkbare versie is een ryokan die het diner op je kamer serveert, wat heel gewoon is: hetzelfde eten, eigen tatami, kleuter in slaap in de hoek bij de vijfde gang. Vraag Robin om één nacht te wisselen als dat je aanspreekt.
Dit plan doorstaat de kleutertest door elke dag in twee te splitsen: een draagzakochtend met één hoogtepunt op het stilste uur, en dan een middag die helemaal van het kind is, rivieroevers, de speeltuin en het aquarium van Umekoji, een park aan de rivier. Slaapjes vallen tijdens de vlakke wandelingen langs de Kamo, elk diner begint om 18:00, en niets in het plan vraagt een tweejarige langer stil te zijn dan één tempelpad duurt. De enige prijs van november zijn koude avonden en beroemde drukte, en het plan betaalt beide met laagjes en starts op het openingsuur.
Niet binnen Kyoto: taxi's zijn wettelijk vrijgesteld van de Japanse autostoeltjesplicht voor kinderen onder de 6 en hebben er geen, dus korte ritjes gaan op schoot en dat is normaal. Boek de transfer naar de luchthaven of het station vooraf met kinderzitje, en reserveer een zitje bij elke huurauto, daarvoor geldt geen uitzondering.
Ketens, restaurantverdiepingen van warenhuizen en foodcourts wel; kleine sfeervolle zaken vaak niet. Zashiki-vloerzitplaatsen lossen het beter op dan welke kinderstoel ook, vraag ernaar, en een draagbaar stoelharnas verdient zijn plek in de tas voor alle andere plekken.
Vriendelijk, vooral om 17:30 als de zalen leeg zijn en het personeel tijd heeft om aandacht te geven. Vroeg eten is hier de norm, geen toeristencompromis. Het enige echte no-go is formele kaiseki; een ryokandiner op de kamer is de gezinsversie van diezelfde maaltijd.
Het centrum en de rivieroevers zijn vlak en makkelijk; tempelgrind en de busdrukte in november niet. Plan draagzakochtenden en kinderwagenmiddagen, kies treinen en taxi's boven bussen, en reken op precies één lift per station, soms helemaal aan het eind van het perron.
Het helpt, vooral: november is droog en vaak zonnig met maxima rond 14 graden. De avonden zakken naar een graad of vijf, dus het dinerslot van 18:00 is tegelijk het opwarmmoment, en de voetenzak op de kinderwagen is na zonsondergang niet langer optioneel.
Met warmte en af en toe een cadeautje, en half november met herkenning: in het shichi-go-san-seizoen zitten de heiligdommen vol lokale driejarigen in kimono, dus jullie kind is één van de vele gevierde kleintjes. Stil zijn in het openbaar is de norm in de trein; een ouder die zichtbaar een luid moment sust, krijgt medeleven, geen blikken.
Laat dag 1 vallen, land in plaats daarvan in een middagwandeling langs de Kamo, en doe de graaslunch op Nishiki na Fushimi Inari, op wat dan je eerste volle dag wordt.
Kinkaku-ji plus Umekoji is de dag die voor de tweejarige is ontworpen, schrap eerst al het andere.
Kyoto Gyoen is een enorme gratis vlakte met speeltuinen en grindlanen die breed genoeg zijn om de kinderwagen weer te gebruiken; locals zien het als het familiegazon van de stad.
Minder dan een uur met de trein: buigende herten op vlakke parkpaden, met de koekjes stevig in de hand van een ouder. Vraag Robin om een van beide dagen rond jullie data te bouwen.
Deze reis is gebouwd voor een typisch eerste bezoek. Jij bent niet typisch. Ontdek waar jij van houdt, wat bij je budget past en jouw perfecte avontuur in Kyoto door met Hey Robin op deze reis verder te bouwen.
Maak dit reisschema GRATIS af bij Hey Robin →